امروز دوشنبه, 22 مهر 1398 - Mon 10 14 2019




تازه ترین خبرها

رهگذران، این رهگذر را دریابیم

رهگذران، این رهگذر را دریابیم
رهگذر را تا هست پاس بداریم نه آن زمان که رفت.
 

سید علی موسوی

سید علی موسوی، آرام و شمرده گام‌هایش را برمی‌دارد، ابتدا اعصایش را و پشت بند آن گام‌های آرامش را مهمان سنگفرش پیاده‌رو می‌کند.
 
این کار آن‌چنان یکنواخت و پی‌درپی انجام می‌شود که از تلاقی عصا و سطح پیاده‌رو موسیقی غریبی به غربت دل غمگین پیرمرد نثار رهگذران می‌گردد.
 
اگر لحظاتی در قفای این رهگذر مصمم، طی طریق نمایی علاوه بر ترنم متوازن گام‌هایش، شاید بتوان توسن خیال را فراسوی پرچین‌های زمان به جولان درآوریم. و لحظاتی همدم دنیای ساده و صمیمی او بشویم.
 
اما معمولاً آدم عصر پسامدرن به‌عنوان قطعه‌ای از پازل شهروند خوب و به صورت عضوی از ماشین بزرگ تولید، بایستی بی و فقه وبی امان درحرکت و تب‌وتاب باشد تا موجب انباشت بیشتر سرمایه و مصرف فزون‌تر گردد.
 
لذا به‌حکم این مسئله باید عجله داشته باشیم و دائم در حال دویدن باشیم. اما اگر لحظاتی خود را از این قطار سریع‌السیر و حرکت یکنواخت آن خارج کنیم، و اندکی تاب جا ماندن از قافله رفاه‌زدگی و چشم هم‌چشمی‌ها را داشته باشیم، شاید بتوانیم نیم‌نگاهی به این رهگذر آرام و فراموش‌شده داشته باشیم.
 
شاید ما هیچ‌وقت نخواسته‌ایم و یا اگر هم خواسته‌ایم نتوانسته‌ایم لحظه‌ای با خودمان خلوت کنیم. بد نیست اگر بدانیم این پیر عصابه‌دست که امروز و در این پیاده‌رو شاید دقایقی سد راه ما و مانعی برای عبور سریع‌تر ما بوده است، روزگاری نه چندان دور دیواره‌های بلند و صعب‌العبور زاگرس را برای مسافرتی یک روزه از دهلران به زرین‌آباد یا به آبدانان و جاهای دیگر مغلوب گام‌های استوار و مردانه او بوده‌اند.
 

رهگذران، این رهگذر را دریابیم

شاید ماندانیم که به‌جای این عصای کج‌ومعوج دستان او روزگاری با تفنگ شکاری یا داس برنده‌ای برای کار و تلاش مأنوس بوده‌اند.
 
و شاید هم لازم به یادآوری باشد که این گوش سنگین که امروز حتی غرولندهای بلند ما را هم نمی‌شنود، دورانی بوده که هم‌نوا با موسیقی دلنواز سکوت طبیعت بال زدن پرنده‌ها و حتی مسیر آنها را می‌توانستند به خوبی رصد نمایند.
 
این چشم‌هایی که امروز از پس چشم‌های شیشه‌ای عینک، کم سو و ناتوان به نظر می‌رسند روزگاری می‌توانست از فرسنگ‌ها دورتر موج آرام گندمزار را که براثر حرکت یک حیوان ایجادشده بود به خوبی تشخیص دهد، یا به خوبی می‌توانست تعداد بوته‌ها گون و بادام‌کوهی را کیلومترها آن‌طرف تر تک‌تک بشمارد.
 
اما همان مرد پر تکاپوی دیروز، امروز این‌گونه آرام و کم‌رمق در هیاهوی پرطمطراق این پیاده‌رو گم‌شده است.
 
بیایید لحظه‌ای از دنیای خشک وبی عاطفه عصر سیمان و سنگ فاصله بگیریم و به ذهن خود تلنگری بزنیم تا بتوانیم پنجره‌ای به دنیای فراموش‌شده این مردان بزرگ بگشاییم.
 
دقایقی با آنها هم‌کلام شویم تا از ورای الفاظ صمیمی‌شان گامی در وادی دل‌های مهربانشان بنهیم و در کنار این هم‌کلامی بتوانیم با آنها اندکی همدلی داشته باشیم.
 
چراکه این رهگذر غریب روزگاری خود نه تماشاگر صرف صحنه‌های زندگی بلکه کارگردانی فعال در عرصه زندگی ایلی و مهمان‌نوازی و سفره‌داری و تولید و برکت زندگی بوده است.
 
و اما مهم‌تر اینکه اگر این آفتاب‌های لب بام روزگاری از پس افق مغرب عمرشان عبور نمایند بی‌گمان بدیلی در میان نسل امروز نخواهند داشت و به‌راحتی نمی‌توان دنیای فراموش‌شده آنها را به تصویر کشید. چراکه نسل بعد از آنها نسلی است که همزاد ماشین و دنیای دیجیتال بوده و فرسنگ‌ها با عصر سنت و ارزش‌های آن بیگانه خواهد بود.
 
پس این سرمایه‌های فرهنگی و اجتماعی را دریابیم که گنجینه‌ای ارزشمند دیروزمان را در وجود نازنین خود به یادگار دارند.
 
رهگذران، این رهگذر را دریابیم
 
بودیم کسی پاس ندانست که هستیم باشد که نباشیم و بدانند که بودیم...
 
۳۰۷۴۱
انتهای پیام/

بستن


1392 © تمامی حقـوق این سـایت متعلق به پایگاه تحلیلی خبری نسیم دهلران می باشد. 
 
 
استفاده از اخبار فقط با ذکر منبع "نسیم دهلران" مجاز است.
 
مجوز استفاده از قالب خبري ناب نيوز براي اين دامنه داده نشده , براي دريافت مجوز قالب بر روي لينک ، ( درخواست مجوز ) کليک کنيد