امروز دوشنبه, 29 مهر 1398 - Mon 10 21 2019




تازه ترین خبرها

سرمایه سیاسی

سرمایه سیاسی

 

سرمایه  در لغت و مفهوم,به داشته ای گفته می شود که از قبل و جانب آن,بتوان به سود یا منفعت و دستاوردی رسید.

 
 

سرمایه سیاسی

کاوه بهلولی قشقایی، سرمایه در لغت و مفهوم, به داشته‌ای گفته می‌شود که از قبل و جانب آن, بتوان به سود یا منفعت و دستاوردی رسید. در نوعی از تقسیم  و از یک منظر، می‌توان سرمایه را به ذاتی (خدادادی) و اکتسابی تقسیم کرد که عمدتاً سرمایه‌های طبیعی افراد و دولت‌ها را از قسم اول و سرمایه‌های انسانی و اقتصادی را از قسم دوم می‌دانند.
 
شهروندان عادی، سرمایه را صرفاً اقتصادی می‌دانند اما متخصصان، انواع دیگری  نیز برای سرمایه قائل هستند از سرمایه انسانی و معنوی گرفته تا سرمایه اجتماعی و مذهبی؛ لذا در یک تقسیم‌بندی دیگر باید گفت که  اکثر سرمایه‌ها، ابزار و داشته‌ای، اجتماعی هستند و بعضی دیگر جنبه فردی نیز دارند فی‌المثل، سرمایه اقتصادی را، هم می‌توان ملی در نظر گرفت و هم  فردی...
 
پرواضح هست که در جوامع انسانی، فرد یا اجتماعی می‌توانند موفق یا بهتر عمل کنند که در مواجهه با رقیبان و همتایان خود، سرمایه بهتر و بیشتری داشته باشد.
 
اگر برای هر فضا زمان(عرصه)سرمایه‌ای در نظر بگیریم عرصه سیاسی نیز به سرمایه نیازمند است. از این منظر می‌توان سرمایه سیاسی را هم کلان و کلی قلمداد کرد و هم فردی و شخصی. به بیانی دیگر، میزان و مقدار اعتبار و نفوذ، مقبولیت و منزلت و حتی محبوبیت یک  کنشگر سیاسی در عرصه قدرت، میزان سرمایه سیاسی فردی ایشان را مشخص می‌کند.
 
اما مراد ما از این نوشتار,سرمایه کلان  سیاسی است.
در این مثال، فرض کنید که در روستای "الف",100 سال است که برای تعیین کدخدا، هرساله انتخابات برگزار می‌کنند و در روستای "ب", حدود 8 سال است که برای تعیین کدخدا، انتخابات برگزار می‌کنند. کدام‌یک از این دو جامعه، سرمایه سیاسی بالاتری دارد؟
به‌درستی همه شما خواهید گفت که جامعه "الف ".
 
اگرچه هر دو  روستا ، هم‌اکنون انتخابات تعیین کدخدا برگزار می‌کنند لیکن، یکی پشتوانه 100 ساله دارد و دیگری کمتر از 10 سال!
 
یکی از مؤلفه‌های سرمایه سیاسی، قدمت فرآیندهای انتخاباتی می‌باشد که در بالا به آن اشاره شد. تعداد کنشگران سیاسی، تعداد احزاب، میزان علاقه‌مندی به مشارکت سیاسی، تعداد روزنامه‌های سیاسی که امروزه، عمدتاً به سایت‌های اینترنتی خبری تغییر شکل می‌دهند همگی از مؤلفه‌های سرمایه سیاسی در یک جامعه می‌باشند.
 
البته باید متذکر شد که لزوماً، وجود عناصر بالا (سرمایه سیاسی)به معنای موفقیت یک سیستم حکومتی نیست. دقیقاً به‌مانند بنگاه اقتصادی که سرمایه اقتصادی بالایی دارد لیکن  نسبت به رقیبان خود، از موفقیت چشمگیری برخوردار نیست لیکن، سرمایه سیاسی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های یک دولت و ملت محسوب می‌شود به عبارتی، شرط کافی موفقیت یک سیستم سیاسی نیست ولی شرط لازم می‌باشد.
 
فارغ از ارزش‌گذاری حکومت‌های قبل از سال 57، تنها می‌توان دورانی 15 ساله در حکومت قاجارها(1285-1300)را زمان افزایش سرمایه سیاسی در ایران دانست که عمده این انباشت سرمایه، در سال‌های بعدی به هدر رفت. (با رجوع به مؤلفه‌های سرمایه سیاسی و بررسی تاریخی، می‌توان به این مهم دست‌یافت).
 
بالاخره اینکه، علیرغم ظاهر این سرمایه که حکومتی جلوه می‌کند  اما کاملاً عمومی و اجتماعی  می‌باشد زیرا بستر حضور و  استقرار و کنش این سرمایه در بطن جامعه می‌باشد نه در دست حکومت. اگرچه حکومت‌ها می‌توانند مانع افزایش این سرمایه شود یا اینکه در جهت انباشت آن عمل کنند.
 
30741
انتهای پیام/

بستن


1392 © تمامی حقـوق این سـایت متعلق به پایگاه تحلیلی خبری نسیم دهلران می باشد. 
 
 
استفاده از اخبار فقط با ذکر منبع "نسیم دهلران" مجاز است.
 
مجوز استفاده از قالب خبري ناب نيوز براي اين دامنه داده نشده , براي دريافت مجوز قالب بر روي لينک ، ( درخواست مجوز ) کليک کنيد