امروز دوشنبه, 29 مهر 1398 - Mon 10 21 2019




تازه ترین خبرها

دهلران عقب مانده گی وموانع عقب مانده گی

دهلران عقب مانده گی وموانع عقب مانده گی
 
ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮ ﯾﮏ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ‏(ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ‏) ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
 
به گزارش نسیم دهلران/ علیرضا عبدی، ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﺭﺍﯾﺞ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺁﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﻈﺮ ﺪﺍﺭﻧﺪ.
 
ﺭﺷﺪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ، ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺷﮑﺎﻑ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ جهان ﺳﻮﻡ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮﻭﯾﺞ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﮐﺸﻒ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﻘﺐﻣﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪ.
 
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﻧﻈﺮﯾﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ.
 
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﮐﻠﻤﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻌﻨﺎ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﻣﺘﺒﺎﺩﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ: ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ، ﺣﺮﮐﺖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ، ﺩﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﯼ ﺭﻭﺯ، ﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﺷﻬﺎﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻭ ﺳﻨﺘﯽ، ﺩﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ﻏﺎﯾﺎﺕ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻭ ﺑﺎﺯﺩﻫﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻭﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺿﻊ ﻧﻬﺎﺩﻫﺎ ﻭ ﺩﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﻮﺯﻭﻥ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺮ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻧﺎﻣﺴﺎﻋﺪ ﻓﺎﺋﻖ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﺮﺩ. ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ - ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺳﯿﺎﺳﯽ - ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻭ ...
 
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻃﺮﺡ ﻣﻮﺿﻮﻉ " ﻋﻠﻞ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﮕﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ" ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺶ ﻓﺮﺽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ " ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ
دهلران ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ." ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺰﺍﺭﻩ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ. ﻭﻟﯽ ﻃﺮﺡ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺁﻥ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺶ ﻓﺮﺽ ﺍﺳﺖ.
 
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ، ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﻭ ﺑﯿﮑﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ، ﺳﻄﺢ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ، ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﻭ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ، ﻫﻤﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﻮارﺪ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻣﻔﺮﻁ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻭﺳﯿﻌﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﮐﻞ، ﺍﺳﺘﺎﻥ ایلام ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻱ ﮐﺸﻮﺭ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺩﺭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻣﻠﻲ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ.
 
ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﻨﻲ ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﺗﻨﻮﻉ ﺁﺏ ﻭ ﻫﻮﺍﯾﯽ، ﺁﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ، ﺩﺷﺖ ﻫﺎﯼ ﻭﺳﯿﻊ، ﻣﻌﺎﺩﻥ ﻣﺘﻨﻮﻉ، ﻧﯿﺮﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﯼ ﻭ ... ، ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﯼ ﻫﺎ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻣﻠﻲ ﺳﻬﻢ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ. ﻧﻮﺳﺎﻧﺎﺕ ﺩﺭ ﻧﺮﺥ ﺭﺷﺪ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﺍﺳﺘﺎﻥ، ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﮕﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮ ﺟﻠﻮﻩ ﮔﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
 
ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻫﻨﮕﯽ ﺟﺪﺍﯼ ﺍﺯ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮ ﯾﮏ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ‏(ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ‏) ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
 
ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﻮﺍﻧﻌﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻣﺴﻨﺪ ﻭ ﻣﺮﮐﺐ ﺷﻨﯿﺪﻩﺍﯾﻢ دهلران ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺑﺴﺘﺮﻫﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﻫﺎﯼ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻣﻄﻠﻮﺑﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﻧﯿﺰ می ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺶ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﺩﺳﺘﻪ ﻭ ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮﻡ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﮐﺎﺭ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﮐﻤﮏ می ﮐﻨﻨﺪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ.
 
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﮕﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ این که ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺭﺑﺮ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻪ ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ، ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ.
 
ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺍﯾﻨﭽﻨﯿﻨﯽ ﻧﻘﺶ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻓﻮﻕ ﺩﺭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ.
 
ﺍﻟﻒ – ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ:
ﺍﺳﺎﺳﺎً ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﯾﯽ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺛﻤﺮ ﺑﺮﺳﺪ، ﻻﺯﻣﻪ ﻱ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻋﻘﻼﻳﻲ ﺷﺪﻥ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻫﺎ، ﻭﻗﻮﻑ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺗﺮﻭﻳﺞ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﻱ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﺑﻄﻲ ﻣﻌﻠﻮﻡ، ﻣﺸﺨﺺ ﻭ ﻣﻨﻈﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺮﻭ ﻫﺎﻱ ﻋﻈﻴﻢ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺳﺮﻣﺎ ﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩ.
 
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﻱ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﺗﺮ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻭ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮﮋﻱ ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻱ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺷﻜﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﻱ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻭ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻓﺮﺩﻱ، ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺭﺍ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺑﺨﺸﻨﺪ.
 
1- ﻣﺆﻟﻔﻪﻫﺎﻱ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻃﻴﻒ ﻭﺳﻴﻌﻲ ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺷﺨﺼﻴﺘﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪﻱ، ﺣﺲ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻱ ﻃﻠﺒﻲ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﻭﺟﺪﺍﻥ ﻛﺎﺭﻱ، ﺳﺨﺖ ﻛﻮﺷﻲ، ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻱ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺰﺩﻳﻜﻲ ﻭ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﮕﻲ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ، ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻧﻈﻢ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺎﻭﺭﺩﻫﺎﻱ ﻣﺜﺒﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﺳﺎﻳﺮ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻬﻢ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﻲﺁﻳﻨﺪ ﻭ ﻣﯿ ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺗﺄﻣﻞ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻃﻠﺐ ﺣﻖ، ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﻃﻠﺒﯽ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺍﺳﺖ، ﺗﻘﺪﯾﺮﮔﺮﺍﯾﯽ ﻣﻨﻔﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺍﺭﺩ، ﻗﻨﺎﻋﺖ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻨﻔﯽ ﺭﺍﯾﺞ ﺍﺳﺖ؛ ﺛﺮﻭﺕ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﻋﻘﻼﻧﯽ ﻭ ﻣﺸﺮﻭﻉ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ؛ ﮐﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻨﯽ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﮐﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺣﺮﻣﺖ ﻭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ؛ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺴﻮﻭﻟﯿﺖ ﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻤﺎﻥ "ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ! " ﻭ"ﮐﻼﻩ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺩ ﻧﺒﺮﻩ " ﮐﺎﻣﻼً ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﯼ، ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮐﻢ ﺧﻮﺍﻩ، ﻗﺎﻧﻊ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ، ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ ﺁﺭﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ، ﺭﻭﯾﮑﺮﺩ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﻌﯿﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺛﺮﻭﺕ، ﻫﺪﻑ ﮔﺬﺭﺍﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﻮ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻼﺵ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺣﯿﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺍ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻧﺎﺭﺳﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﻭﺟﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺟﺎﯼ ﺷﮑﺮﺵ ﺑﺎﻗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻌﻼً ﺍﯾﻦ ﻫﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ؟ ﻭﺩﺭ ﯾﮏ ﮐﻼﻡ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺑﺎﻻ ﻧﺴﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﮔﻮﺷﻬﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﺑﻐﻠﻤﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺷﮑﺮ ﮔﺬﺍﺭﯾﻢ.
 
2- ﻧﮑﺘﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻟﺴﺮﺩﯼ ﻭﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﻗﺸﺮ تحصیل کرده ﻭﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﯽ ﻣﻬﺮﯼ تصمیم ﮔﯿﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺳﺎﺯﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮔﺸﺘﻪ ﻭ ﻣﻮﺿﻊ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
 
 
ﺏ - ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ:
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ.
 
1- ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﺮ ﻧﻘﺎﻁ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺳﻨﯽ ﺟﻮﺍﻥ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﺴﺖ - ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ معادل 70 ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ، ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻭ ﻧﺮﺥ ﺑﻴﮑﺎﺭﻱ ﺑﺎﻻ، ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦ ﺿﺮﻳﺐ ﺑﺎﺭ ﺗﻜﻔﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﻴﻦ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻭ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﻫﻢ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﭘﺲﺍﻧﺪﺍﺯ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﮔﺬﺍﺭﻱ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
 
2- ﻧﺒﻮﺩ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﯽ ﻭﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﻫﺎ ﻭ ﺩﺭﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﻪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻓﻘﺮ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ 70 ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺎﻗﺪ ﭘﺰﺷﮏ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻮﺍﺯ ﺩﻓﻦ ﻣﺮﺩﮔﺎﻧﺸﺎﻥ می ﺒﺎﯾﺴﺘﯽ ﻣﺴﺎﻓﺖ230 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺮﮔﺸﺖ ایلام ﺭﺍ ﻃﯽ کنند گرﭼﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ چندﺳﺎﻝ ﻭﺍﻧﺪﯼ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮐﻠﻨﮓ ﺯﻧﯽ، ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺁﻥ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﻓﺘﺘﺎﺡ ﮔﺮﺩﯾﺪ. ﻭﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ ﺟﺎﯼ ﺷﮑﺮﺵ ﺑﺎﻗﯿﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﭼﻪﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﺮﺩﯾﻢ.
 
3- ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻪ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﭼﺮﺥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﺳﺖ، ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻓﺎﻣﯿﻞ ﺑﺎﺯﯼ ﻭ ﺧﻮﯾﺸﺎﻭﻧﺪﮔﺮﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮔﯿﺮﯼ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺍﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﻣﻨﮕﯿﺮ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻣﻨﺠﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍﻧﺪﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﺩﻫﯽ ﮐﺎﺭ ﺍﺩﺍﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﺮ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﮔﺎﻫﯽ ﺿﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﺩ.
 
4- ﻋﺪﻡ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺣﻘﻮﻕ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﯼ ﻋﺎﻣﻞ ﺩﯾﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺯﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺩﺍﯾﺮﻩ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺎﺭﻭﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﻘﺎﻕ ﺣﻖ ﺧﻮﺩ ﯾﺎ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻧﺎ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺣﻘﻮﻕ ﺣﻘﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﻖ ﺧﻮﺩ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻼﺷﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻫﺮ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺑﯽ ﮐﻔﺎﯾﺘﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﯽ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﯽ ﮐﻔﺎﯾﺘﯽ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻻﯾﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﻋﺪﻡ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﺑﯽ ﮐﻔﺎﯾﺘﯽ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﯾﺎ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﻬﺎﺩﻫﺎ ‏(ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻭ ﻏﯿﺮ ﺩﻭﻟﺘﯽ‏) ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻋﻤﻮﻡ، ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﯾﺎ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﻧﺎﺕ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﺁﯾﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺮﯾﻢ ﻭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺍﻫﻞ ﺑﯿﺖ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ‏)، ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﺣﻖ ﻭﺗﮑﻠﯿﻒ، ﻻﺯﻡ ﻭ ﻣﻠﺰﻭﻡ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﯾﮕﺮ، ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺣﺎﮐﻢ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﺳﻼﻣﯽ، ﺣﻖ ﺣﺎﮐﻤﯿﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﻻﺯﻣﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﺣﻖ، ﺗﮑﻠﯿﻒ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﺯﺩﯾﮕﺮ ﺳﻮﯼ، ﻣﺮﺩﻡ ﻧﯿﺰ ﻫﻢ ﺣﻖ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻼﺡ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺯ ﻫﯿﭻ ﺗﻼﺷﯽ ﻓﺮﻭ ﮔﺬﺍﺭ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﺑﯿﺎﻥ ﻧﻮﺭﺍﻧﯽ ﻧﺒﻮﯼ: ‏« ﮐُﻠُّﮑُﻢ ﺭﺍﻉٍ ﻭَ ﮐُﻠُّﮑُﻢ ﻣَﺴﺌُﻮﻝٍ ﻋَﻦ ﺭَﻋِﯿَّﺘِﻪ‏».
 
 
ﭖ - ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ:
1- علی ﺮﻏﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ های ﺩﺍﺋﻤﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩﺍﯼ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ کرخه ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻌﻤﺎﺕ ﺧﺪﺍﺩﺍﺩﯼ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺑﻬﺮﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﺁﯾﺪ. ﺯﯾﺮﺍ ﺍﺯﻣﻘﺪﺍﺭ چندینﻫﺰﺍﺭﻫﮑﺘﺎﺭ ﺯﻣﯿﻦ کشاورزی ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﺗﻨﻬﺎ متوسطی از ﺍﺭﺍﺿﯽ ﺁﺑﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺎﺑﻘﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﯾﻢ ﮐﺸﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﻭ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﻭ ﺳﺎﯾﺮ ﺑﻼﯾﺎﯼ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﯿﺶ ﺍﺯ چندینﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﭘﺮﻭژﻫﺎﯼ ﺁﺑﺮﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺩﺷﺖ های دهلران ﻧﯿﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران، ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﯼ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﻭ ﺩﺍﻣﺪﺍﺭﯼ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﻋﻤﺪﻩﯼ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﺁﻥ ﺳﻨﺘﯽ ﻭﻓﺎﻗﺪ ﺑﺎﺯﺩﻫﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺨﻮﺭ ﻭ ﻧﻤﯿﺮ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ.
 
2- ﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﺮﺍﻧﺰﯾﺖ ایران وعراق، ﻣﺸﺎﻏﻞ ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎﯼ ﺍﻧﺪﮎ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﻣﺸﺎﻏﻞ ﮐﺎﺫﺏ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺰﺷﮑﻞ ﺑﮕﯿﺮﺩ، ﮐﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﮐﻤﮏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﺯﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﮔﺸﺘﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﺗﺎ ﭘﻤﭗ ﺑﻨﺰﯾﻦ، ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻓﺮﻭﺷﯽﻫﺎ ﻭ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﮔﺎﻥ ﺳﯿﺎﺭ ﭼﻪ ﻣﻨﻈﺮﻩﺍﯼ ﺑﻪ ﺳﯿﻤﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﯾژﮔﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺗﺮﺍﻧﺰﯾﺖ ﺳﺮﺍﺳﺮی ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﯾﮏ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﺩﺭﯾﻎ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﻣﻨﺎﺳﺐ.
 
 
3- ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ دهلران ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻠﻬﺎﯼ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﯼ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻤﻌﯽ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ چشمه های آب گرم وقیر، تپه علی کش، ﻏﺎﺭ خفاش ﻭ ... ﭼﺸﻢ ﻫﺮ ﺑﯿﻨﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯿﺴﺎﺯﻧﺪ.
 
4- ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺒﻞ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻋﺪﻡ ﺭﻭﺣﯿﻪ ﮐﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻨﯽ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺷﻐﻠﯽ ﺍﻏﻠﺐ ﮐﺎﺫﺏ، ﻫﻢ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺍﺯ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺁﻥ ﺷﻐﻞ ﻗﺎﺭﭺ ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺷﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺳﺮﻭﯾﺲﻫﺎﯼ ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﻣﺴﺎﻓﺮﺑﺮﯼ ﺷﻬﺮﯼ ‏(ﺁژﺍﻧﺲ ﻫﺎ‏)، ﺩﻓﺎﺗﺮ ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﻨﮕﺎه های ﻣﻌﻤﻼﺗﯽ ﻣﺴﮑﻦ ﻭﺧﻮﺩﺭﻭ، ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺎﻫﻬﺎ ﻭ ﺧﯿﺎﻃﯽﻫﺎﯼ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﻮﯼ ﻭ ﺑﺮﺯﻥ ﺭﺍ ﭘﺮ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺴﺎﺩﯼ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺍﮐﺰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
 
5- ﺑﯿﮑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﻠﻤﻮﺱ ﺁﻥ ﻓﻘﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﻘﺶ ﻋﻤﺪﻩﺍﯼ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﯼ ﺷﻐﻠﯽ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﯿﻞ ﺑﯿﮑﺎﺭﺍﻥ ﻭﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺷﻌﺎﻉ ﻓﻘﺮ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﺍﮔﺮ ﯾﮏ ﺁﻣﺎﺭ ﺩﻗﯿﻖ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻣﻌﯿﺸﺘﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ، ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻓﻘﺮ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﺩﯾﻒ ﺁﺧﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ، ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺨﻮﺭ ﻧﻤﯿﺮ ﻭ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﻃﺮﺣﻬﺎﯼ ﮐﻠﯽ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬﺍﺭﯾﻬﺎﯼ ﮐﻼﻥ ﻭ ﻧﯿﻤﻪ ﮐﻼﻥ ﺳﻬﻤﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﯾﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﻫﺮ ﻣﺮﮐﺰ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﮔﭻ  ﻣﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯿﻢ. ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻘﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻓﻘﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺣﺎﮐﻢ ﺍﺳﺖ. ﻓﻘﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ، ﻓﻘﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ ‏( ﻉ‏): ‏« ﻓﻘﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ، ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﺎﺭﺝ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.‏» ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ، ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﺍﺯ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﻧﮕﻮﯾﯿﻢ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺳﺘﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻭﺍﻡﻫﺎﯼ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﻣﻬﺮ ﺭﺿﺎ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺭﻓﻊ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻀﻞ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺭﺍﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﮐﻪ ﺁﻣﺎﺭﻫﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﻭﺍﻗﻌﯿﺎﺕ ‏(ﺷﻐﻠﻬﺎﯼ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﻭ ﻏﯿﺮ ﮐﺎﺫﺏ‏) ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
 
 
ﺕ - ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺳﯿﺎﺳﯽ:
1- ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﻣﻼﺣﻈﺎﺕ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮﺭﺍﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺻﺮﻓﺎً  بجزﺩﻭﺭﻩ ی گذشته ﻫﯿﭻ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﺑﻨﯿﺎﺩﯾﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﺭﻓﻊ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﮕﺮﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺩﺭ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﯼ ﺭﺍﻩ ﺣﻠﻬﺎ، ﮐﻠﯽ ﮔﻮﯾﯽ، ﻧﮕﺎﻩ ﺳﻄﺤﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﻭﺯ ﻭ ﻇﻬﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮﺭﺍﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺑﺎ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﻋﺎﻟﯽ ﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﯼ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﯼ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺟﺰﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻥ ﯾﺎ ﻧﺼﺐ ﯾﮏ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺷﺄﻥ ﮐﻠﯿﺪﯼ ﻭ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺠﻠﺲ ﺩﺭ ﺗﻘﻨﯿﻦ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺮ ﺣﺴﻦ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ‏( ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ، ﺍﺻﻮﻝ 71 ﻭ 76‏) ، ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﺟﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ، ﺭﻭﻧﺪ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﯼ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺍﺕ ﻋﻤﺮﺍﻧﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮﺍﻝ ﻭ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﯼ ﺟﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺻﻞ ﭼﻬﻞ ﻭ ﻫﺸﺘﻢ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ : "ﺩﺭ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺗﻮﺯﯾﻊ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﺸﻮﺭ، ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻓﺮﺍﺧﻮﺭ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭﺷﺪ ﺧﻮﺩ، ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻻﺯﻡ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ." ﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭﮐﺮﺩ ﺿﻌﯿﻒ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه گان ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ بجزدکتراحمدی وآ ذر ﺩﺭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﺩﯾﻖ ﺑﺎﺭﺯ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺛﺮ ﺑﺮ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﻧﺎﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯ ﺳﻮﯾﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺴﺴﺖ ﻣﺪﺍﺭﻫﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﻭ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﻘﺮ ﻭ ﺑﯿﮑﺎﺭﯼ، ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺰﯾﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎً " ﺻﺪﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺩﺍﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻣﺎﻥ ﺑﯿﺎﻭﺭﻧﺪ"، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ، ﺑﻌﻀﺎً ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺍﺻﻠﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﻭ ﺑﺎ ﺟﺰﺋﯽ ﻧﮕﺮﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﮐﻠﯽ ﻭ ﺑﻨﯿﺎﺩﯾﻦ، ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﺭﺍ ﺗﻌﻤﯿﻖ ﻭ ﺗﺜﺒﯿﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﺶ ﺍﺻﻠﯽ ﻓﺮﺁﯾﻨﺪ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻻﯾﺤﻪ ﯼ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﯼ ﺳﺎﻻﻧﻪ ﯼ ﺩﻭﻟﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮﺭﺍﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯿﭙﺬﯾﺮﺩ ‏( ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ، ﺍﺻﻞ 74‏) ﻭ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻣﺠﻠﺲ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺷﺮﻁ ﺑﮑﺎﺭﮔﯿﺮﯼ ﺿﻮﺍﺑﻂ ﻋﻠﻤﯽ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ، ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﺯﯾﻊ ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﻭ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺍﯾﻔﺎ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﻭ ﺳﻄﺢ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﺭﺍ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺑﺨﺸﻨﺪ.
 
2- ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﺳﻴﺒﻬﺎﻱ ﺟﺪﻱ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ، ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺳﻼﺕ ﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻤﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺷﺒﻴﻨﺎﻧﻪ ﺗﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮﻱ ﺗﮑﻴﻪ ﺑﺮ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﻨﻔﺮﺩ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺗﻀﻤﻴﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
 
3- ﻣﺸﮑﻞ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺯﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻭ ﺑﻮﻣﯽ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ. ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺩﻭ ﯾﺎ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﯾﮏ ﭘﺴﺖ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ ﮐﺎﺭ ﻭ ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯼ ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻐﻔﻮﻝ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﻭ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻏﯿﺮ ﺑﻮﻣﯽ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﻟﻮﯾﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﺷﺮﺍﻑ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻟﺤﺎﻅ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﻧﯿﺰ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺁﻓﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
 
4- ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻋﻠﺘﻬﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ، ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺯﺩﮔﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮﯼ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﮐﺜﺮﺍً ﺩﯾﺪﮔﺎﻫﻬﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﭘﺮﺭﻧﮕﯽ ﺭﺍ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﯿﻄﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺯﺩﮔﯽ ﻣﻨﺠﺮﺑﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ، ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
 
5- ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺭﮐﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺳﻤﯿﻨﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﻫﻤﺎﯼ ﻋﻠﻤﯽ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ. ﺑﯿﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﻫﯿﭽﮕﻮﻧﻪ ﮔﺮﺩﻫﻤﺎﯾﯽ ﭘﯿﺮﺍﻣﻮﻥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮕﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
 
6- عدم حاکمیت نگرش علمی: کنشها در دهلران بیشترعاطفی و ایلی است ونگرش علمی عقلانی برکنشهاحاکم نیست.
 
ﺭﺍﻫﮑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ:
1- ﺍﺯ ﻋﺎﺩﺗﻬﺎﻱ ﺑﺪﻱ ﮐﻪ  ﺩﺍﻣﻨﮕﻴﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎﺳﺖ، ﻋﻤﻞ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻔﮑﺮ ﻳﺎ ﺗﻔﮑﺮ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﮐﺜﺮ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﻭﺯ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭﯼ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺧﻪ ﯼ ﻣﻌﻴﻮﺏ، ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﯼ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻭ ﻧﻬﺎﺩﻳﻨﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﮔﺴﺘﺮﺩﮔﯽ ﺩﻭﻟﺖ ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺤﺜﯽ ﺭﺍ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺭﺑﻂ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ. ﺩﻭﻟﺖ ﻫﺎﯼ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮﯼ ﺳﺎﯾﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﯽ ﮔﺴﺘﺮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻟﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺳﮑﺎﻥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﻤﻮﻣﺎ ﺩﻭﻟﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻤﮏ ﻭ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﯿﺴﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﯼ ﻧﺨﺒﻪ ﻭ ﺗﺤﺼﻴﻠﻜﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺩﺍﯾﺮ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﻓﻜﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻳﻬﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮﻳﻬﺎ ﺑﻬﺮﻩ ﺟﺴﺖ.
 
2- ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﭘﯿﺶﺑﺮﻧﺪﻩ، ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﻣﯽ ﻣﺘﺨﺼﺺ، ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺪﯾﺮ ﺑﻮﻣﯽ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ ﺭﯾﺸﻪ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺘﺶ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻪ ﺩﻭ ﺩﻟﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﻣﻮﺛﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﺪﯾﺮ ﺑﻮﻣﯽ ﺣﺘﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﻬﺎﯼ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻨﻔﯽ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ، ﺍﻧﮕﯿﺰﻩﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﺒﺮﺩ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ ﺣﯿﻄﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺣﺪﺍﻗﻠﯽ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﻣﻬﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﯾﺪ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺍﺳﺖ. ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﺑﻮﻣﯽ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻣﺮﺩﻡ، ﺗﻌﻬﺪﯼ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮﯼ ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﺩﻭﻣﯿﻦ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮ ﺑﻮﻣﯽ ‏( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻭ ﻣﺘﻌﻬﺪﺵ ﻭ ﯾﺎ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺘﺨﺼﺼﺶ‏) ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﭘﯿﺶﺑﺮﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ، ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﻃﺮﺣﻬﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﯼ ﺑﻮﻣﯽ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺭﺍ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﻭ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ ﮐﻨﺪ. ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ، ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪﯾﺮﺍﻧﯽ ﺁﻏﺎﺯﮔﺮﺍﻥ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﯾﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻭ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺁﻥ، ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻠﺘﻬﺎﯼ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.
 
3- ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﻣﯽ، ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻢ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ، ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻃﺮﺍﺣﯽﻫﺎﯼ ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺭﻭﯾﮑﺮﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﮐﻢ ﮐﺎﺭ ﻭ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺤﺮﮎ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﯼ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﺩﺍﯼ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﭘﺮﮐﺎﺭ ﻭ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﯾﮏ ﻋﺎﻣﻞ ﺗﺸﻮﯾﻘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﯼ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ، ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻮﺍﻣﻞ، ﻧﻘﺶ ﻣﻮﺛﺮﯼ ﺩﺭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺩﻭﻟﺘﯽ، ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﭘﺮﻭﮊﻩﻫﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﯼ ﺳﻮﺩ ﺩﻩ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﻣﻮﺗﻮﺭ ﻣﺤﺮﮐﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﯾﻨﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
 
4- ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﺸﻬﻮﺭﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺷﻬﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺟﺸﻨﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺤﻮﻝ ﻋﻈﯿﻢ ﺩﺭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺟﺸﻨﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﺻﯽ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﺁﻥ ﺟﺸﻨﻮﺍﺭﻩ ﯾﺎ ﺁﯾﯿﻦ ﺧﺎﺹ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻨﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺟﺸﻨﻮﺍﺭﻩ ﮔﻼﺏ ﮔﯿﺮﯼ ﺩﺭ ﻗﻤﺼﺮ ﻭ ﮐﺎﺷﺎﻥ، ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺐ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺗﺮﮐﻤﻦ ﺻﺤﺮﺍ، ﺁﯾﯿﻦ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎﺑﮏ ﺧﺮﻣﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﮐﻠﯿﺒﺮ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺷﺮﻗﯽ، ﺟﺸﻨﻮﺍﺭﻩ ﮔﻞ ﻭ ﮔﯿﺎﻩ ﻣﺤﻼﺕ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﻭ .... ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﻮﯾﺎﯾﯽ ﻭ ﺭﻭﻧﻖ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﺁﻥ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻭ ﺭﺷﺪ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺁﻥ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﺟﺴﺖ ﺗﺎ ﺯﻣﯿﻨﻪﻫﺎﯼ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ، ﻫﻨﺮﯼ، ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ...... ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﺟﺮﺍﯾﯽ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ.
 
5- ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻠﻬﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻧﻔﺖ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﺁﺏ ﻭﻫﻮﺍﯼ ﻣﺘﻨﻮﻉ، ﺟﺎﺩﻩ ﺗﺮﺍﻧﺰﯾﺘﯽ، ﻣﯿﻄﻠﺒﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬﺍﺭﯼ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﮔﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
 
6- تشکیل وسازماندهی اتاق توسعه شهرستان وبکارگیری اندیشه ی نخبگان واهل فن.
 
30741
انتهای پیام/

بستن


1392 © تمامی حقـوق این سـایت متعلق به پایگاه تحلیلی خبری نسیم دهلران می باشد. 
 
 
استفاده از اخبار فقط با ذکر منبع "نسیم دهلران" مجاز است.
 
مجوز استفاده از قالب خبري ناب نيوز براي اين دامنه داده نشده , براي دريافت مجوز قالب بر روي لينک ، ( درخواست مجوز ) کليک کنيد